William Wharton

William Wharton
William Wharton, 1999
Imiona i nazwisko	Albert William du Aime
Data i miejsce urodzenia	7 listopada 1925 Filadelfia
Data i miejsce śmierci	29 października 2008 Encinitas
Narodowość	amerykańska
Dziedzina sztuki	literatura malarstwo
Ważne dzieła	Ptasiek Tato
Cytaty w Wikicytatach

William Wharton, właściwie Albert William du Aime (ur. 7 listopada 1925 w Filadelfii , zm. 29 października 2008 w Encinitas , Kalifornia ) – amerykański psycholog , malarz i pisarz , laureat National Book Award ( 1980 ) za pierwszą powieść Ptasiek .

Tworzył powieści obyczajowo-psychologiczne, których bohaterem jest zawsze alter ego pisarza. Przekazywał w nich filozofię życiową, w której najważniejsze jest głębokie i świadome przeżywanie swego życia, wykorzystywanie posiadanych przez siebie talentów i możliwości, a także kultywowanie wartości rodzinnych. Szczególny jej wyraz można odnaleźć w powieści Tam, gdzie spotykają się wszystkie światy .

Życiorys

William Wharton urodził się w Ameryce w rodzinie robotniczej, tam spędził pierwsze lata swego życia i odebrał wykształcenie, ale większość swojego dorosłego życia spędził we Francji . Jego prawdziwe nazwisko brzmi Albert DuAime, a przodkowie przybyli do Ameryki właśnie z Francji. W 1943 r. ukończył Upper Darby High School. W czasie II wojny światowej zgłosił się ochotniczo do armii amerykańskiej i walczył na terenie Europy . W czasie ofensywy w Ardenach odniósł rany i został wysłany do Ameryki. Do końca życia nie odzyskał pełnej sprawności. Renta inwalidzka pozwoliła mu na podjęcie studiów – ukończył wydział sztuk pięknych na University of California, Los Angeles , zdobył także doktorat z psychologii . Potem uczył w szkołach w Kalifornii .

W 1960 rodzina Whartona przeniosła się do Europy, chcąc uchronić dzieci przed zgubnym wpływem amerykańskiej popkultury , a zwłaszcza telewizji . Przez lata mieszkał w Paryżu , utrzymując się z malowania obrazów oraz wynajmowania remontowanych przez siebie mieszkań w paryskich kamienicach. Wydarzenia te opisał w powieściach Spóźnieni kochankowie oraz Werniks .

W latach 60. domem rodziny Whartonów stała się barka mieszkalna na Sekwanie , a od lat 70. także stary młyn w Burgundii . Te wydarzenia z kolei znalazły swe odbicie w książkach Dom na Sekwanie oraz Opowieści z Moulin du Bruit i Wieści . Poza tym rodzina du Aime mieszkała przejściowo w południowych Niemczech , Włoszech i Hiszpanii ; niekiedy wracali do Stanów Zjednoczonych .

W 1988 córka, zięć i dwoje wnucząt pisarza zginęli w wypadku samochodowym podczas karambolu na autostradzie międzystanowej nr 5 w stanie Oregon , powstałego na skutek zadymienia spowodowanego wypalaniem pól. Sześć lat później Wharton napisał książkę o wypadku i o jego ofiarach ( Niezawinione śmierci ). Wtedy postanowił także walczyć o wstrzymanie tego powszechnego w USA procederu. Podporządkował temu celowi kolejne lata życia i zintensyfikował twórczość pisarską, uzyskane w ten sposób środki przeznaczając na realizację swych zamiarów.

Zmarł w Encinitas w stanie Kalifornia wskutek infekcji podczas pobytu w szpitalu, gdzie znalazł się z powodu problemów z ciśnieniem.

Twórczość literacka

Swój pseudonim artystyczny autor ukuł ze swojego drugiego imienia i panieńskiego nazwiska swojej matki.

Swoją pierwszą powieść Wharton wydał w 1978, mając już ponad 50 lat. Ptasiek – wielowarstwowa powieść, będąca podróżą przez złożoną świadomość bohatera, zyskała uznanie w oczach krytyków i czytelników, a na jej podstawie Alan Parker wyreżyserował film , w którym zagrali Nicolas Cage i Matthew Modine . Potem zekranizowano także inne dwie jego powieści: Tato (zagrał m.in. Jack Lemmon ), w której opisuje ostatni etap życia własnego ojca oraz W księżycową jasną noc , zawierającą część wspomnień z okresu II wojny światowej , podczas której służył w armii amerykańskiej w Europie.

Cała twórczość Whartona odwołuje się do jego biografii. Mimo iż pisarz stronił od jednoznacznych deklaracji, w postaciach opisywanych w jego powieściach można znaleźć całą jego rodzinę: żonę Rosemary, dzieci, przyjaciół. Kolejne powieści odwoływały się do bogatego życiorysu Whartona: dzieciństwa w biednych dzielnicach przedwojennej Filadelfii , przeżyć wojennych (podczas których doznał trwałego uszczerbku na zdrowiu, a także głębokiego wstrząsu psychicznego), rozwijającej się i zmieniającej rodziny, kolejnych miejsc zamieszkania, swojej twórczości, dłuższych i krótszych pobytów w różnych krajach Europy – Niemczech, Włoszech, Hiszpanii i oczywiście Francji.

Twórczość Whartona nieoczekiwanie odniosła duży sukces w Polsce. Wydano tu wszystkie jego książki (połowę z nich wydano tylko w Polsce), a ich nakłady przekroczyły wszelkie oczekiwania. Mimo niejednoznacznych opinii krytyków wszystkie powieści królowały na listach bestsellerów, a spotkania pisarza z miłośnikami jego twórczości przyciągały rzesze wielbicieli. Polski fenomen pisarza znalazł swe odbicie w kilku książkach, m.in. Kim jest William Wharton Joanny Podolskiej i Bert. Szkic do portretu Williama Whartona Krzysztofa Fordońskiego .

Artysta malarz

Albert William du Aime (William Wharton), Olej na płótnie 1972, kolekcja prywatna Polska

William Wharton myślał i mówił o sobie przede wszystkim jako o malarzu. I jak sam podkreślał dowodem na to, że jest się malarzem, są obrazy. Malował z pasją do końca życia. Początkowo sprzedawał swoje prace, jednak po uzyskaniu niezależności finansowej zachowywał je dla siebie, a nawet starał się odkupić część prac. Na przełomie stuleci zdecydował się na udostępnienie prac w Internecie, lecz po pewnym czasie uznał sieć za niewłaściwe miejsce dla rozważań na tematy artystyczne i dla upowszechnienia swojego dorobku.

Prezentowana praca znajduje się w Polsce, w kolekcji prywatnej, powstała w 1972. W 1974 została zakupiona na festynie w amerykańskiej szkole w Paryżu, gdzie uczyły się jego dzieci Whartona i gdzie pracowała jego żona. Prace z późniejszego okresu twórczości są praktycznie nie do zdobycia.

Powieści

• Ptasiek (1978) – ang.: Birdy
• Tato (1981) – ang.: Dad
• W księżycową jasną noc (1982) – ang.: A Midnight Clear
• Werniks (1984) – ang.: Scumbler
• Stado (1985) – ang.: Pride
• Wieści (1987) – ang.: Tidings
• Franky Furbo (1989) – ang.: Franky Furbo
• Spóźnieni kochankowie (1991) – ang.: Last Lovers
• Niezawinione śmierci (1994) – ang.: Wrongful Deaths (memoir)
• Dom na Sekwanie (1996) – ang.: Houseboat on Seine (memoir)
• Nigdy, nigdy mnie nie złapiecie (1999) – ang.: Niah Niah Ya Can't Catch Me

Wydania przygotowane tylko na rynek w Polsce:

• Historie rodzinne (1998) – ang.: Say Uncle
• Al (1999) – ang.: Al
• William Wharton - Album (1999) – ang.: Album (reproductions of paintings)
• Opowieści z Moulin DuBruit (1999) – ang.: Tales of the Moulin Du Bruit
• Szrapnel (1999) – ang.: Shrapnel
• Tam, gdzie spotykają się wszystkie światy (2000) – ang.: Beyond the Closet
• Niedobre miejsce (2001) – ang.: A Hard Place
• Nigdy, nigdy mnie nie złapiecie (2001) – ang.: Nyah, Nyah, You Can't Catch Me
• Nie ustawaj w biegu (2002) – ang.: Run, Run, Run
• Rubio (2003) – ang.: Rubio

Ekranizacje

• Ptasiek – (1984)
• Tato – (1989)
• W księżycową jasną noc – (1992)