Yayi Boni
| Yayi Boni | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 lipca 1952 Tchaourou |
 Prezydent Beninu |
|
| Przynależność polityczna | niezależny |
| Okres urzędowania | od 6 kwietnia 2006 |
| Poprzednik | Mathieu Kérékou |
| Odznaczenia | |
  |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Thomas Yayi Boni (ur. 1 lipca 1952 w Tchaourou ) - beniński ekonomista i polityk , prezydent Beninu od 6 kwietnia 2006.
Spis treści |
[ edytuj ] Edukacja
Yayi Boni urodził się w 1952 w Tchaourou w Departamencie Borgou w ówczesnej francuskiej kolonii Dahomej. Kształcił się w stolicy departamentu, Parakou , gdzie w 1972 zakończył edukację na poziomie średnim. Następnie studiował ekonomię na Narodowym Uniwersytecie Beninu. Ukończył również studia z dziedziny bankowości na Uniwersytecie Cheikha Anta Diopa w Dakarze w Senegalu . Na dalsze studia wyjechał do Francji , gdzie studiował bankowość i nauki polityczne na Uniwersytecie w Orleanie i na Sorbonie w Paryżu . Na tym ostatnim w 1986 uzyskał tytuł doktora ekonomii [1] .
[ edytuj ] Kariera zawodowa
W latach 1974-1977 pracował w Banku Handlowym Beninu, a następnie od 1980 do 1988 w Centralnym Banku Państw Afryki Zachodniej (BCEAO) z siedzibą w Dakarze, zostając jego wicedyrektorem. W 1988 został wicedyrektorem ds. rozwoju w Zachodnioafrykańskim Centrum Studiów Bankowości. W latach 1992-1994 pracował w biurze prezydenta Nicéphore'a Soglo , będąc odpowiedzialnym za politykę monetarną i bankową. W 1994 został mianowany dyrektorem Zachodnioafrykańskiego Banku Rozwoju (BOAD) [1] . Za swoje zasługi w promowaniu rozwoju w Afryce otrzymał Narodowy Order Zasługi (Ordre national du Mérite) Republiki Francuskiej.
Yayi Boni urodzony w rodzinie muzułmańskiej , przeszedł na ewangelikalizm . Jest żonaty z Chantal de Souza i ma pięcioro dzieci.
[ edytuj ] Prezydent Beninu
W 2005 Yayi Boni rozpoczął działalność polityczną, gdy zdecydował się wziąć udział w wyborach prezydenckich. Wieloletni prezydent Mathieu Kérékou i jego rywal Nicéphore Soglo zgodnie z prawem nie mogli wystartować w wyborach z powodu przekroczenia dopuszczalnego wieku 70 lat. W lipcu 2005 prezydent Kérékou zdecydował, że nie będzie zmieniał konstytucji i nie weźmie udziału w nadchodzących wyborach [2] . Umożliwiało to szansę na start politykom młodszego pokolenia [3] .
W pierwszej turze wyborów 5 marca 2006, mało znany opinii społecznej i niezależny Yayi Boni zajął pierwsze miejsce z wynikiem 35, 5% głosów poparcia. Drugie miejsce zdobył Adrien Houngbédji , były przewodniczący Zgromadzenia Narodowego i wieloletni lider opozycji. Ponieważ żaden z kandydatów nie zdobył bezwzględnej większości głosów, 17 marca 2006 Boni zmierzył się z Houngbédjim w drugiej turze wyborów. Uzyskał w niej 74, 6%, zdecydowanie wygrywając z rywalem. Wybory uznane zostały za wolne i demokratyczne. Houngbedji zaakceptował wyniki i złożył gratulacje zwycięzcy [4] . 6 kwietnia 2006 Yayi Boni został uroczyście zaprzysiężony na stanowisku prezydenta. 20 tysięcy osób świętowało na ulicach Porto-Novo pokojowe przekazanie władzy w kraju [5] .
15 marca 2007 prezydent Boni przeżył próbę zamachu na swoje życie w czasie powrotu ze spotkania wyborczego przed wyborami parlamentarnymi. Nieznani sprawcy ściętymi drzewami zatarasowali drogę kolumnie prezydenckiej i otworzyli w jej kierunku ogień. Kule nie dosięgły prezydenta, gdyż jechał innym samochodem niż zazwyczaj. W wymianie ognia rannych zostało kilka osób ze straży prezydenta [6] [7] .
W wyborach parlamentarnych w kwietniu 2007 koalicja popierająca prezydenta Boniego zdobyła najwięcej mandatów w Zgromadzeniu Narodowym , a rok później zwyciężyła w wyborach regionalnych [8] .
W sierpniu 2010 grupa 83 deputowanych złożyła w parlamencie wniosek o pociągnięcie prezydenta do odpowiedzialności politycznej za tzw. aferę Ponzi i usunięcie go z urzędu ( impeachment ). W czerwcu 2010 w Beninie doszło do afery finansowej, kiedy okazało się, że korporacja Investment Consultancy and Computering Services, działająca jako firma bankowa, oszukała i zdefraudowała oszczędności ponad 130 tys. obywateli o łącznej wartości 130 mln USD . 1 lipca 2010 została zamknięta, a kilkadziesiąt jej pracowników aresztowanych. Opozycja o powiązania ze skandalem oskarżyła prezydenta Boniego, który w ukazywał się publicznie w telewizji z właścicielami firmy. Boni zaprzeczył jednak jej wspieraniu. W lipcu zdymisjonował ministra spraw wewnętrznych. W sierpniu grupa opozycyjnych deputowanych wystąpiła z wnioskiem o impeachment prezydenta, jednak nie uzyskał on w parlamencie wymaganego poparcia. Afera Ponzi nadszarpnęła jednakże wizerunek władz i szefa państwa [9] [10] .
W styczniu 2011 prezydent Boni ogłosił organizację nowych wyborów prezydenckich , które ostatecznie odbyły się 13 marca 2011. Wśród 14 kandydatów pozostawał jednym z faworytów do zwycięstwa [11] . W wyborach uzyskał reelekcję, zdobywając ponad 53% głosów poparcia i po raz drugi pokonując Adriena Houngbédjiego (niecałe 36%). Houngbédji odrzucił wyniki głosowania, jednak międzynarodowi obserwatorzy uznali je za wolne i przejrzyste, pomimo zaistniałych problemów organizacyjnych [12] .
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Biographie - Dr Yayi Boni, President du Benin ( fr. ). boniyayi.bj. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ "BENIN: Kerekou says will retire next year, will not change constitution to stay in power" , Irin News, 12 lipca 2005.
- ↑ "BENIN: Profiles of front-runners in presidential race" , Irin News, 3 marca 2006.
- ↑ " Yayi Boni is Benin's next President" , afrolNews, 23 marca 2006.
- ↑ Celebrations in Benin as Boni takes office ( ang. ). iol.co.za, 7 kwietnia 2006. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ "Benin President comments on assassination attempt" , afrolNews, 20 marca 2007.
- ↑ "Benin president survives ambush" , BBC News, 16 marca 2007.
- ↑ Timeline: Benin ( ang. ). BBC News, 8 marca 2011. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ Ponzi scheme shakes Benin ( ang. ). news24, 2 września 2010. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ Bid to indict Benin leader rejected ( ang. ). news24, 23 sierpnia 2010. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ Benin heads for twice-delayed polls ( ang. ). news24, 10 marca 2011. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ Rival rejects poll win of Benin's Boni Yayi ( ang. ). Reuters, 21 marca 2011. [dostęp 2011-03-28].
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna ( fr. ). boniyayi.bj. [dostęp 2011-03-13].
|
||||||||||||||||||||||||||
| Napisał, że Polacy "są tępi". Litwa go ukarała | ||
Sąd w Poniewieżu na Litwie nałożył grzywnę na mieszkańca tego miasta, który zamieścił w internecie komentarz obrażający Polaków.
|
||
| "Koko, koko, ganja spoko". Palikot znów pali dżointa | ||
Ponad 3 tys. osób przeszło w sobotę ulicami stolicy w Marszu Wyzwolenia Konopi - manifestacji środowisk, które opowiadają się za legalizacją marihuany w Polsce. Marsz odbył się bez poważniejszych incydentów.
|
||
| Kuria "nigdy nie działała tak źle", "zawsze była gniazdem żmij" | ||
Włoski pisarz katolicki Vittorio Messori, niegdyś współpracownik Jana Pawła II i kardynała Josepha Ratzingera, uważa, że Kuria Rzymska jeszcze nigdy nie działała tak źle. W ten sposób skomentował skandal w Watykanie związany z aresztowaniem kamerdynera papieża.
|
||
| Palikot wrócił z Ukrainy: Tam jest lepiej, niż nam się przedstawia | ||
Z punktu widzenia strategicznego celu - wciągnięcia Ukrainy do UE - sytuacja tam jest znacznie lepsza, niż się to przedstawia w Polsce - oświadczył po powrocie z Ukrainy Janusz Palikot. Spotkał się tam m.in. z premierem Mykołą Aznarowem i Julią Tymoszenko.
|
||
| W domu aresztowanego Paolo Gabriele znaleziono tajne dokumenty | ||
Watykan potwierdził oficjalnie w sobotę doniesienia mediów, że aresztowaną osobą podejrzaną o kradzież poufnych dokumentów, jest papieski kamerdyner Paolo Gabriele. Wykradzione z apartamentu papieża materiały opublikowane zostały ostatnio we włoskiej prasie.
|
